Een Travellerspoint blog

Door deze auteur: wvdveer

Vietnam

De binnenkomst vanuit het noord-oosten van Cambodja was (behalve een kort schrikmomentje) zonder problemen verlopen. Het duurde even voordat de minibus eindelijk vol (gelukkig mocht de lange toerist voorin zitten) en onderweg was. Er was van te voren aangegeven dat de minibus ook de grens over zou gaan terwijl ik m'n exit stempel zou krijgen. Echter! Toen ik me omdraaide was het busje ineens weg, met m'n (grote) backpack erin.. Na een minuut of 5 (kan erg lang duren) bleek dat ze nog wat spullen op moesten halen om de grens over te nemen.. Eenmaal aangekomen bij de vietnamese grenspost moest zo ongeveer m'n hele handbagage leeg omdat ze pillen en andere rare dingen (lenzen) op de scanner zagen. Met handen en voeten duidelijk gemaakt waar de rare dingen voor waren en uiteindelijk waren ze blijkbaar overtuigd dat het echt geen drugs oid was.

Na deze rit van +/- 2 uur was het tijd voor de volgende minibus van 3 uur naar Pleiku. Onderweg kennisgemaakt met het Vietnamese landschap; heuvel na heuvel met koffie/peper/rubber plantages en rijstvelden. Bij aankomst in Pleiku werd de minibus bijna bestormd door een stel moto chauffeurs die maar al te graag een toerist als 'bagage' mee wilden nemen. Gelukkig was ik al bij het busstation en vertrok m'n volgende bus al na 5 minuten voor een 2e rit van 4 uur. Deze rit begon goed, maar werd na verloop van tijd steeds vermoeiender.. de chauffeur moest 2 mobieltjes afwisselend (of tegelijk) beantwoorden en ging iedere keer tergend langzaam rijden voelde het aan alsof de rit een uur of 8 zou gaan duren, uiteindelijk werd het +/- 5 uur ipv de beloofde 4.

Aangekomen in Buon Me Thuot een poging gedaan om een lokale SIM kaart te kopen. Dat bleek nog moeilijker te zijn dan ik dacht; iets uitleggen aan een halfdove Vietnamese die bijna geen engels spreekt is best lastig.. Na 45 minuten waren we er eindelijk over uit dat ik een gewone SIM kaart wilde kopen, zonder speciaal nummer en zo goedkoop mogelijk. Daarna mezelf in de wereld van de Vietnamese keuken begeven en een restaurantje opgezocht waar ze voor 1.5 dollar een hele tafel aan ingredienten voor 'springrolls' (niet gefrituurde loempia's) voor je neerzetten. De volgende ochtend ook gelijk ontbeten met noodlesoup bij een 'straatrestaurantje'. Deze restaurantjes staan gewoon ergens op de stoep met een aantal plastic tafeltjes / stoeltjes die eigenlijk voor kleuters bedoeld zijn. Aangezien ik zo ongeveer de enige toerist in de stad was zal dat er vast komisch uitgezien hebben voor de lokale bevolking. Om half 11 zou ik weer met de bus verder naar het zuiden gaan richting Dalat (+/- 5 uur), alleen bij aankomst bij het busstation bleek dat er geen bus meer reed. Blijkbaar had ik gister een ticket moet kopen, terwijl er toen toch echt iets anders gezegd werd.. Welkom in Vietnam. Gelukkig wist de motochauffeur een ander busstation waar wel een bus naar Dalat zou vertrekken, om half 1.. Dat werd dus wachten in een omgebouwde garagebox met een paar houten bankjes. Terwijl ik daar zat te wachten besefte ik me dat het ondertussen 2.5 dag geleden was sinds ik de laatste toerist zag.

De volgende ochtend bleek dat ik in de afgelopen dagen iets verkeerds gegeten heb. Gelukkig zat ik in het beste hotel tot nu toe en kreeg ik zelfs ontbijt op m'n kamer toen ik aangaf dat ik me niet echt best voelde. :) Na het een tijdje aangekeken te hebben (en de jungletrek icm gekookt rivierwater in m'n achterhoofd) toch maar naar de dokter gegaan om te kijken wat het is. Uiteindelijk +/- 7 euro afgerekend voor het dokterbezoek + medicijnen, was het maar zo goedkoop in Nederland! Na de eerste paar pillen ging het al snel een stuk beter en kon ik gelukkig weer een beetje bij m'n hotelkamer vandaan. Na twee dagen toch nog een dagtripje gedaan met de befaamde 'Easy Riders'. Hierbij wordt je achterop een motor rondgereden voor een periode die je zelf kan samenstellen; van een dagtrip (mijn keuze) tot een 18 daagse tour van het zuiden helemaal naar het noorden.

De dagtour bracht me langs de standaard toeristische plekken rondom Dalat; één van de vele watervallen, verlaten Amerikaanse vliegveld, zijdefabriek, Crazy House (aantal gebouwen die redelijk willekeurig zijn gebouwd), Catholic Pagoda (Boeddhistische tempel die halverwege de bouw werd afgebouwd als kerk omdat de monnik katholiek is geworden) en nog wat plekken waar Agent Orange is gedropt tijdens de oorlog. Op deze plekken groeit nu nog steeds niets behalve oppervlakkige begroeiing, alles met diepe wortels sterft af omdat er nog steeds erg veel gif diep in de bodem zit. Daarnaast wordt er hier veel aan landbouw gedaan (koffie, groenten, bloemen) en zie je op de route ook veel kassen staan. Het leek af en toe zelfs op Nederland. :P

IMG_20130227_084823.jpg
Tempel of disneyworld?

IMG_20130227_084936.jpg
Tempel dus!

IMG_20130227_090023.jpg
Landbouw/kassen.

IMG_20130227_104453.jpg
Zijdefabriek.

IMG_20130227_131227.jpg
Katholieke Pagoda.

P2271157.jpg
P2271160.jpg

P2271172.jpg
P2271173.jpg
Crazy House

Na Dalat was het de beurt aan Ho Chi Minh City. Hier bleek het weer een graad of 35 te zijn ipv de +/- 25 graden in Dalat.. Even wennen dus. Het eerste wat hier opviel was de drukte; 8 miljoen bewoners en 5 miljoen scooters. Voor een impressie van gekte: http://www.youtube.com/watch?v=4phFYiMGCIY. Ze zeggen dat je hier gewoon moet beginnen met lopen als je de straat over wilt steken. Langzaam en gelijkmatig en alleen uitkijken voor auto's, de scooters zouden wel rekening houden met je. Alleen als er 5 scooters op een rij met 50-60km/u aan komen scheuren stap ik toch echt de weg niet op.. Terwijl ik van de bus naar het hotel liep (en natuurlijk de verkeerde weg pakte) kwam ik ineens weer een bekende tegen! Jo, die ik voor het eerst ontmoette op m'n eerste dag in Cambodja, daarna weer op Koh Rong, later in Kampot weer voorbij zag komen en nu door een verkeerde afslag weer in Ho Chi Minh.. Het blijft een klein wereldje. :)

De volgende dag het oorlogsmuseum over de Vietnam oorlog en het 'Vietnam History Museum' bezocht. Het oorlogsmuseum bevat een nogal eenzijdige kant van de Vietnam oorlog, er wordt eigenlijk alleen verteld over wat de Amerikanen allemaal verkeerd gedaan hebben. Over de gevolgen voor de zuidelijke bevolking die de Amerikanen steunden was erg weinig te vinden.. Daarnaast waren er flink wat confronterende beelden die S-21 / Killing Fields nog overtroffen. Ook de gevolgen van het gebruik van de verschillende 'Agent' sproeimiddelen werden duidelijk in beeld gebracht, blijkbaar worden er nu nog talloze kinderen met afwijkingen geboren door de grote hoeveelheden gif.

P3011180.jpg
P3011187.jpg
IMG_20130301_093312.jpg

Tussendoor nog een tijdje in de dierentuin rondgelopen (toegangsprijs +/- €0,25). Hier was het blijkbaar ook voedertijd voor de slangen..

IMG_20130301_125149.jpg

Die avond zag ik op Facebook dat Scott (1.5 maand geleden in Chiang Mai ontmoet) via Laos en Cambodja uiteindelijk ook in Ho Chi Minh City was aangekomen. De volgende dag snel maar wat afgesproken om wat te eten/drinken, altijd leuk om 'oude bekenden' tegen te komen. :) Hierna was het tijd om met mijn eerste Vietnamese nachtbus van Ho Chi Minh City naar Nha Trang te reizen; +/- 8 uur van 23:00 - 7:00. Uiteindelijk toch nog aardig geslapen, achteraf blijkt dat het grotendeels afhankelijk is van de maatschappij die je kiest. Duurder is vaak beter en lig je niet tussen de beestjes/kakkerlakken. ;)

IMG_20130304_190548.jpg
Nachtbus..

Nha Trang (oftewel de badplaats van Vietnam) lijkt een kolonie van Rusland. Het eerste wat me opviel bij binnenkomst in de stad waren de cyrillische teksten naast Vietnamees / Engels.

IMG_20130303_120555.jpg
Little Russia!

Daarnaast was er niet bijster veel te beleven in de omgeving, een paar standaard toeristische attracties als dagtripjes naar de eilanden, een waterpark etc. Uiteindelijk heb ik er voor gekozen om de volgende dag te gaan duiken met 'Rainbow Divers'. Het duiken was verbazingwekkend goed; zichtbaarheid was +/- 15 meter, veel verschillende koralen en een hoop verschillende vissen gezien. Toch een beetje een goedmaker voor de matige Vietnam ervaring tot nu toe. ;) Helaas zijn er geen foto's van het duiken aangezien m'n camera niet werkte met de cheapass Vietnamese batterijen (waar je natuurlijk onderwater pas achterkomt...).

De avond na het duiken was het weer tijd voor de 2e nachtbus. Ditmaal 11 uur van Nha Tran naar Hoi An. Op dit moment was Hoi An een beetje het maak/breekpunt voor Vietnam. Van veel mensen gehoord dat het toch wel hun favoriete plek was tijdens hun reis door Vietnam, dus hopelijk zou dit mijn beeld van Vietnam een beetje bijstellen. Bij aankomst viel het me al op dat het een stuk rustiger was dan de voorgaande steden, wat sowieso al een pluspunt is. ;) De eerste dag voornamelijk besteedt aan het verkennen van het stadje (er zijn zelfs delen waar geen scooters mogen rijden!) en verschillende eettentjes proberen. De volgende dag zou Scott (samen met Callan / Charlotte) arriveren in Hoi An waar ik de komende dagen mee op zou trekken. De dagen erna hebben we fietsen gehuurd en de stad/omgeving verkend wanneer we hersteld waren van de avonden met gratis (ja, gratis) drank.

IMG_20130306_105146.jpg
Markt voedsel.

P3061209.jpg
P3061211.jpg
P3061212.jpg

P3071218.jpg
P3071221.jpg

Het weer tot nu toe is nogal wisselvallig geweest; koude nachten/25 graden overdag in Dalat, 35 graden en hoger in Ho Chi Minh City, regen / 25 graden in Nha Trang, veel meer regen/bewolking/20 graden in Hoi An. In de eerste 2 weken Vietnam heb ik meer regen gehad dan in de eerste 1.5 maand Thailand/Cambodja bij elkaar!

In Hoi An heb ik ook besloten om m'n tijd in Vietnam kort te houden en zo snel mogelijk terug te vliegen naar Thailand om daar mijn Divemaster cursus te gaan volgen. Dit houdt in dat ik de komende 2 maanden op Koh Tao zal blijven om daar een aantal cursussen te volgen en daarnaast zoveel mogelijk te gaan duiken. Hiervoor moet ik wel mijn planning omgooien (Laos overslaan en eventueel later naar Indonesie), maar planningen zijn om bijgesteld te worden. ;)

Na een paar dagen Hoi An was het weer tijd om afscheid te nemen en verder te gaan naar Hanoi om Halong Bay te zien en om mijn visum voor Thailand te regelen. Tijd voor een nachtbus dus.. en wat voor één; van 13:00 tot 8:00 de volgende dag (19 uur!). Helaas had ik me niet bedacht dat ik op een zaterdag aan zou komen in Hanoi waardoor ik nog 2 dagen moest wachten voordat de ambassade weer open zou zijn.. De volgende dag een dagtocht naar Halong Bay geboekt om deze af te kunnen vinken van het lijstje. ;) De omgeving is supermooi, alleen de manier waarop het omgetoverd is tot toeristenval is weer typisch en doet toch flink af aan de ervaring.

P3101229.jpg
P3101234.jpg
P3101236.jpg
P3101241.jpg
P3101244.jpg
P3101247.jpg
P3101251.jpg
P3101252.jpg
P3101258.jpg
P3101262.jpg
Disco grot!

In Hanoi nog een stukje Sovjet antiek op de kop getikt. Moet thuis nog wel even naar de horlogemaker omdat hij iets onregelmatig loopt.
P3111268.jpg

Nu mijn tijd in Vietnam tot een einde komt ben ik best blij om hier weg te gaan. Ik weet niet of het aan het land ligt, of aan het feit dat ik even in een 'reisdipje' zit. Als ik het vergelijk met mijn tijd in Thailand / Cambodja moet ik zeggen dat ik Vietnam een stuk minder indrukwekkend / leuke ervaring vind. Vooral de gigantische drukte / herrie waar bijna niet aan te ontkomen is in de grotere steden is iets wat me redelijk opbreekt na 3 weken. Ieder moment dat je buiten loopt moet je uitkijken dat je niet omver gereden wordt door scooters/taxi's terwijl er om de haverklap wel weer gevraagd wordt of je niet iets wilt kopen / scooterritje nodig hebt. Tijd voor 2 maanden op een rustig eiland dus. :)

Geplaatst door wvdveer 19:32 Reacties (5)

Phnom Penh / Banlung

sunny 30 °C
Bekijk 2013-2014 op wvdveer's reiskaart.

Tijdens het typen van dit stukje is de stroom al een keer of drie uitgevallen. Welkom in het noord-oosten van Cambodja..

Na een paar dagen in Kampot te zijn geweest was ik klaar voor de reis naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Bij de bushalte kwam ik Josh weer tegen die ik eerder in Koh Rong had leren kennen, blijkbaar hadden we dezelfde plannen! Het is grappig om te zien hoeveel mensen je onderweg meerdere malen tegenkomt. Zo ben ik een stel duitsers al tegengekomen sinds Chiang Mai (noorden van Thailand), Pai, Siem Reap, Koh Rong en bij aankomst in Phnom Penh zag ik ze weer voorbij rijden in een tuktuk.. De busrit naar Phnom Penh zou een uur of 2-3 moeten duren, achteraf bleek dit 6 uur te zijn (een gemiddelde 25km/h). Bij ongeveer ieder dorp werd gestopt en onderweg moesten er ook nog een paar banden verwisseld worden (natuurlijk doe je dit wanneer je bus vol zit met passagiers)..

Bij aankomst in Phnom Penh samen met Josh een tuktuk geregeld voor 2 dollar (weer eens iets anders dan de 6 dollar waar ze mee beginnen) en richting onze guesthouses gegaan die blijkbaar dicht bij elkaar lagen. Na een bord heerlijke dumplings ($1,5) zijn we direct richting S-21 gelopen. S-21 (Tuol Sleng) is een school die door de Khmer Rouge is gebruikt als gevangenis / executiecentrum. Gedurende 4 jaar zijn hier +/- 20.000 mensen ondervraagd, gemarteld en geexecuteerd of ter executie verplaatst naar Choeung Ek.

P2131001.jpg

Van iedere gevangene werd bij binnenkomst een foto gemaakt, een groot deel van deze foto's zijn te zien langs de route door de gebouwen. De willekeur tussen de personen is bizar; kinderen, bejaarden, mannen, vrouwen. In het begin werd iedereen met een opleiding opgepakt, gemarteld en geexecuteerd, daarna werden mensen opgepakt voor zaken als het dragen van een bril of nadat ze aangegeven werden als 'verdacht'. Gedurende de 4 jaar van de Khmer Rouge is ongeveer 20% van de totale bevolking geexecuteerd in één van de vele 'killing fields'.

P1010975.jpg
P1010973.jpg
P1010972.jpg
P2130987.jpg
P2130992.jpg
P2130998.jpg

De volgende ochtend stond het volgende 'erfstuk' van de Khmer Rouge op de planning; Choeung Ek, ook wel 'the killing fields' genoemd. Hier werden de gevangenen uit S-21 naar toe gebracht onder het mom van een verhuizing naar een andere gevangenis. In werkelijkheid zouden ze hier 's nachts omgebracht worden met geïmproviseerde wapens omdat kogels te duur waren.

P2141018.jpg
P2141015.jpg
P2141014.jpg
P2141012.jpg

Aangezien ik ook nog wel iets anders wilde zien dan de overblijfselen van de Khmer Rouge ben ik de volgende dag naar het nationale museum geweest. Hier worden alle kleine objecten uit de verschillende tempels (Angkor Wat etc) verzameld en tentoongesteld. Helaas mochten er in het gehele museum geen foto's gemaakt worden.. 's Avonds nog met een aantal mensen uit het guesthouse wat wezen eten in een lokaal restaurant met oa. de biertoren (+/- 3 liter) voor welgeteld $4,5. :P

De volgende ochtend om 6:45 zou ik weer opgepikt worden om de bus naar Kratie te pakken. Bij het busstation kwam ik alweer een bekende van Koh Rong tegen die vanuit Phnom Penh in één keer door zou reizen naar Laos. Ook deze busrit was weer een uitdaging; zo'n 7 uur op een stoel waarvan de leuning los zat.. Helaas was de bus vol en kon ik niet van plek wisselen, dat was dus weer een geweldige rit. In Kratie nog een uur zitten praten met een Cambodjaanse jongen die zijn engels wilde oefenen en daarvoor dagelijks langs de rivier loopt om met toeristen te kunnen spreken. Op de lagere scholen wordt er (te) weinig aandacht aan besteedt en hij wilde er alles aan doen om zijn kans op een goede baan te verbeteren.. Zodra hij klaar is met school/huiswerk is hij dus langs de rivier te vinden, op zoek naar toeristen die even met hem willen praten..

Na een verblijf van één nacht in Kratie moest ik de volgende middag weer met de bus door naar Banlung. Ook bij deze bushalte kwam ik weer een bekende tegen die ik op Koh Rong had ontmoet; Markus uit Finland. Hij was van plan om na 2 nachten in Banlung direct door te gaan naar Hoi An in Vietnam. Voor de verandering was deze busrit eens geen helse onderneming en kwamen we ongeveer op tijd aan in Banlung. Hier bleek dat mijn reservering voor een guesthouse niet doorgekomen was en moesten we op zoek naar een plek om te overnachten. Gelukkig zijn er op dit soort momenten altijd de tuktuk chauffeurs die nog wel een hotel weten met een paar vrije kamers. :) Uiteindelijk terecht gekomen bij een hotel met een twin bed hotelkamer voor $5, $2,50 per persoon dus!

IMG_20130217_134431.jpg
Dit was gelukkig niet onze bus.

De volgende dag besloten we om een paar scooters te huren en de omgeving van Banlung te bekijken. In de ochtend naar het kratermeer vlak bij het dorp en daarna naar 'Voen Sai', ongeveer 40km van Banlung waarvan 35km een onverharde stoffige weg is. Onderweg kom je echter wel het 'echte' Cambodja tegen en het voelt ook een stuk anders dan wanneer je het vanuit een bus/auto bekijkt. Na +/- 1.5 uur kwamen we aan in het dorpje vanwaar we de pont naar de overkant konden nemen. Uiteindelijk even rondgekeken in het dorpje aan de andere kant, glurende kinderen laten schrikken door ze gedag te zeggen en snel weer het veerbootje teruggenomen aangezien het redelijk laat begon te worden.

image__2_.jpgimage__1_.jpg
image.jpg
IMG_20130218_125218.jpg
IMG_20130218_130646.jpg
IMG_20130218_142432.jpg
IMG_20130218_152015.jpg

De volgende ochtend zou Markus vertrekken richting Vietnam terwijl ik me zou gaan wagen een een 3-daagse jungletrek met 'DutchCo'. De eerste dag bestond uit een boottocht van ongeveer 45 minuten naar het startpunt van de trek. Hier pikten we ook onze lokale gids op die bij één van de lokale stammen hoort.

P2191043.jpg
P2191047.jpg
P2191048.jpg

Tijdens het lopen valt op hoe droog het hier wordt in dit seizoen; bijna alle riviertjes zijn drooggevallen na 3 maanden zonder regen en het zou nog eens 2-3 maanden duren voordat er weer regen zou moeten vallen. Bijna alle boerderijtjes zijn momenteel dan ook verlaten totdat het regenseizoen begint. Bij aankomst in het kamp blijkt dat het wel een echte jungletrek is; geen wc's, douches of een dak. :)

P2201098.jpg
3 maanden geen regen en de komende 2-3 ook niet..

P2191067.jpg
Slaapplaats voor de nacht.

P2191062.jpg
Uitzicht vanuit de hangmat.

Het drinkwater komt direct uit de rivier en wordt +/- 10 minuten gekookt op een open vuurtje. Daarnaast wordt al het eten ook meegedragen en gekookt op eenzelfde vuurtje.

P2191078.jpg
P2191071.jpg
P2191076.jpg

Na een redelijk korte nacht (wat wordt het hier ontzettend koud!) moesten we weer verder richting de rivier. Eenmaal aangekomen bij de rivier was het weer tijd voor een korte boottocht naar een iets 'luxer' onderkomen aan de overkant. Aangezien hier een paar cashewbomen stonden en Cambodjanen alles eten wat beschikbaar is hadden we al snel een flinke hoeveelheid vers geroosterde cashews voor ons staan. :) Na zonsondergang nog een rondje door de jungle gemaakt om spinnen en andere nachtdieren te spotten. Helaas geen tarantulas of andere grote dieren tegengekomen. Misschien ook maar goed, anders waren ze vast op het vuurtje terechtgekomen om daarna opgegeten te worden..

P2191076.jpg
P2191057.jpg
P2191056.jpg
P2191054.jpg
P2201099.jpg
Slaapplaats #2.

P2201108.jpg
P2201109.jpg

De volgende dag stonden er een tweetal dorpen van de lokale stammen op de planning. In het eerste dorp van de Kachah stam woonden +/- 1200 mensen waarvan 300 kinderen. Overal waar je keek waren kinderen aan het spelen of (helaas) aan het werk, terwijl het een schooldag zou moeten zijn.. De gids gaf aan dat er een nieuwe school was gebouwd door een NGO (liefdadigheidsorganisatie) maar dat er daarna bijna geen geld beschikbaar wordt gesteld door de regering. Uiteindelijk is er maar één leraar die af en toe les komt geven aan de 300 kinderen die 6 keer per week een ochtend naar school zouden moeten. In deze dorpen zijn totaal geen voorzieningen op het gebied van medische zorg, schoon water, elektriciteit of onderwijs en het lijkt er ook niet op dat de overheid er binnenkort iets aan gaat doen. Het enige wat de overheid in deze gebieden interesseert zijn de natuurlijke rijkdommen waarvoor deze stammen uit de jungle worden verjaagd zodat er gekapt kan worden. Het bedrijf (DutchCo) dat deze jungletreks organiseert betrekt de lokale stammen in de treks door ze in te huren als gids, voor vervoer over de rivier of door hun huizen open te stellen voor rustpauzes. Op deze manier is er toch een instroom van goederen / geld de samenlevingen in terwijl de mensen er ook iets constructiefs voor doen.

P2211111.jpg
P2211112.jpg
P2211122.jpg

Momenteel zit ik nog in Banlung te wachten tot mijn visum voor Vietnam actief wordt. Morgen (24 februari) vertrek ik richting Pleiku om daarna (hopelijk) in één keer door te reizen naar Dalat. Cambodja was een mooi land om te bezichtigen, maar als je door de oppervlakkige 'toeristenschijn' heen prikt is het een deprimerende ervaring. Nog nooit heb ik zoveel armoede gezien terwijl de regering er op geen enkele manier iets aan lijkt te doen en alles over laat aan buitenlandse hulporganisaties.

Geplaatst door wvdveer 19:57 Gearchiveerd in Cambodja Reacties (3)

Koh Rong

semi-overcast 30 °C
Bekijk 2013-2014 op wvdveer's reiskaart.

Na een maand was er eindelijk zee in zicht. :) Na een redelijk oncomfortabele nachtbus van Siem Reap naar Sihanoukville (+/- 12 uur in een stoel/'bed' die op maat gemaakt is voor mensen van 1.50) en 2 uur op een omgebouwde vissersboot stond ik op het eiland 'Koh Rong'.

IMG_20130207_074347.jpg
P2080965.jpg
P2080962.jpg
P2080960.jpg
P2080958.jpg

Het eiland heeft +/- 150 bedden waardoor er dus op geen enkel moment te veel toeristen zijn. Na een kwartiertje lopen heb je al een afgelegen strand voor jezelf en als je de wandeltocht van een uur naar de andere kant van het eiland maakt kom je helemaal niemand meer tegen. Daarnaast kan je net buiten het dorp al snorkelen en grote hoeveelheden vis/koraal zien! Na een dag snorkelen heb ik een 'refreshdive' gedaan om m'n duikvaardigheden weer een beetje bij te spijkeren, na 6 jaar niet duiken was er namelijk niet veel kennis meer aanwezig.. De duiken daarna (nog een extra dag van 2x duiken bijgeboekt) gingen gelukkig een stuk beter. :)

IMG_4709.jpg
IMG_4707.jpg
IMG_4706.jpg
IMG_4704.jpg
IMG_4703.jpg
IMG_4702.jpg
IMG_4697.jpg
IMG_4695.jpg
IMG_4691.jpg
IMG_4677.jpg
IMG_4671.jpg
IMG_4666.jpg
IMG_4665.jpg
IMG_4627.jpg
IMG_4617.jpg

De avonden bestonden voornamelijk op het strand eten (gebbq'de barracuda voor €2,5 en bier voor €0,75) en relaxen bij één van de kampvuurtjes die gemaakt worden.
IMG_20130208_191305.jpgIMG_20130207_211852.jpg

Op de laatste avond nog in de nacht wezen zwemmen om het lichtgevende plankton te zien. Na een wandeling van +/- 30 minuten kwamen we bij een donker strand uit met alleen de sterren als verlichting. Zodra we het water inliepen verschenen er allemaal kleine vonkjes waar we het plankton aanraakten. Onderwater zag het er nog gaver uit, zodra je je handen beweegt ben je helemaal omgeven door lichtjes in het watear. Supergaaf!

Na het zwemmen bleek de hond (Doggie), die ons op de heenweg had vergezeld, al die tijd heeft zitten wachten tot we weer terugkwamen. Terwijl we op het strand zaten leek het alsof er iemand met een zaklamp onze kant op kwam lopen en Doggie ging er blaffend op af totdat de zaklamp uit ging / persoon weer weg liep. Ideaal zo'n waakhond :P Aangezien ik de volgende ochtend weer vroeg op moest ging ik in m'n eentje terug door de jungle met Doggie weer als gids tot we uitkwamen bij de bungalows waar hij blijkbaar bij hoorde. Later wil ik ook echt een hond. :)

Blijkbaar had het 's nachts flink gestormd, want de volgende ochtend was de zee best wild (windkracht 7 met golven van +/- 2 meter). Op een omgebouwd vissersbootje is dat nog best een uitdaging. :P Gelukkig niet zeeziek geworden! Bij aankomst in Sihanoukville bleek dat er die dag geen bussen meer zouden rijden naar Kampot, tenzij ik een taxi zou nemen voor $50.. Dan maar een extra overnachting voor $3. De volgende dag zou ik om half 8 opgepikt worden door de bus, uiteindelijk kwam er om half 9 een taxi aangereden. De bus was te vol geboekt waardoor er 4 mensen met de taxi moesten. Gelukkig was ik er daar één van. :) Onderweg kwam er nog een extra passagier bij:
IMG_20130210_083502.jpg
De middelste is de chauffeur. :P

De komende paar nachten zit ik in Kampot, waarna ik richting Phnom Penh en (waarschijnlijk) het noordoosten van Cambodja zal vertrekken. Maar eerst nog even genieten van het uitzicht. :)
IMG_20130210_165946.jpg

Geplaatst door wvdveer 1:16 Gearchiveerd in Cambodja Reacties (4)

Siem Reap / Angkor

Fotodump!

sunny 32 °C
Bekijk 2013-2014 op wvdveer's reiskaart.

Na 17 uur (voor 10 euro!) in de trein te hebben gezeten was ik weer terug in de stad waar mijn reis begon; Bangkok. De treinreis was niet echt comfortabel te noemen. :P Geen airco, de stoelen konden een stukje achterover en leek over het algemeen alsof we in een achtbaan zaten. Na de gebruikelijke 2 uur vertraging kwamen we eindelijk aan in Bangkok en kon het wachten op de volgende trein beginnen. De volgende treinreis zou ongeveer 5 uur duren, ook weer zonder airco en in de 3e klasse zijn. Het treinkaartje kostte dan ook maar 48 baht (+/- 1 euro). De 3e klasse in Thailand is ongeveer te vergelijken met een gemiddelde vierzitter in de Randstadrail (met de knieen tegen elkaar dus). Onderweg was er gelukkig genoeg te zien (waterbuffels, rijstvelden, brandende rijstvelden, dorpjes en steden). Ook zijn de Thai zelf goed aanspreekbaar en met wat handen en voeten is er dan ook wel een gesprekje te voeren. Na bijna 6 uur (vertraging, wat een verrassing) kwam de trein aan in Aranyapratet, het grensdorpje met Cambodja.

De volgende ochtend was het tijd om richting de grens te vertrekken. Na enige voorbereiding was ik al op de hoogte van de verschillende oplichtingstrucs waarmee toeristen (veel) geld afhandig gemaakt wordt. Als eerst probeerde de tuktuk chauffeur me mee te nemen naar een kantoortje met 'Cambodia border - Visa' om 'zogenaamd' een visa te krijgen. Helaas voor hun had ik al een e-visa aangevraagd en konden ze niets anders doen dan me naar de grens te brengen. Aangezien ik best vroeg was (8 uur) was het erg rustig en kon ik in één keer doorlopen via Thai Immigration (exit stempel) en Cambodia Immigration (entry stempel). Ik was licht verbaasd om te zien hoe makkelijk het ging (geen pogingen tot oplichting / extra geld), achteraf zou blijken dat dit niet bij iedereen zo zou zijn. Na een tijdje te hebben gewacht en +/- 20 keer te hebben gezegd dat ik echt nog geen taxi hoefde kwam ik in gesprek met een Thai reisbegeleider die zat te wachten tot zijn bus met toeristen door de grens kwam. Hij vertelde dat de grensovergang al een stuk minder erg is dan de afgelopen jaren, maar dat er nog steeds veel toeristen opgelicht worden (zelfs door de douane / politie). De taxi's moeten in de buurt van de grens bv. 5 dollar aan de politie betalen om daar te mogen staan. Na een tijdje gewacht te hebben toch met de gratis toeristenbus naar het busstation gereden. Gelukkig zaten daar 2 andere toeristen te wachten tot er een 3e zou verschijnen. Met z'n 3'en voor 30 dollar een taxi gedeeld voor de 2 uur durende rit naar Siem Reap.

Tijdens mijn zoektocht naar een werkend pinautomaat (die ook nog eens mastercard zou accepteren) kwam ik al snel Nicole (duitse) tegen die ook net was aangekomen in Siem Reap. Aangezien ik al een tuktuk chauffeur aangeraden had gekregen en zij nog op zoek was naar een manier om de tempels te bezoeken was de afspraak al snel gemaakt om dit de komende dagen samen te doen. Mijn plan was om één dag een tuktuk te huren en één dag op de fiets de tempels te bekijken, maar gezien de hitte momenteel zijn dat 2.5 dag tuktuk geworden.

De tempels zelf zijn op z'n minst indrukwekkend te noemen. Verspreid over een gebied van xx kilometer zijn xx tempels te vinden, waarvan een aantal gezien worden als 'must see'; Angkor Wat, Angkor Thom, Prean Kahn, (opsommen). Deze zijn dan ook opgenomen in een 'short circuit' en een 'grand circuit'. De eerste dag zouden we het korte rondje doen met daarachteraan de zonsondergang.

Angkor Wat
Na een ticket voor 3 dagen (40 dollar) te hebben gekocht konden we richting Angkor Wat, de meest beroemde/bezochte tempel. Voor meer info zie het alwetende wikipedia (Op deze link klikken).
P2020516.jpgP2020501.jpgP2020526.jpgP2020520.jpgP2020531.jpgP2020521.jpgP2020513.jpgP2020512.jpgP2020534.jpgP2020538.jpgP2020539.jpgP2020545.jpgP2020543.jpgP2040886.jpgP2020507.jpgP2040895.jpgP2040899.jpgP2040907.jpgP2040919.jpg
P1010858.jpg

Angkor Thom / Preah Kahn / overige tempels
Deze foto's zijn helaas niet gesorteerd op tempel vanwege een lastige camera en luiheid. :P Angkor Thom is is een verzameling van grote en kleine tempels, 'Bayon' (de basis voor bijna alle avonturenfilms), 'Baphon' (waar delen van Tombraider zijn opgenomen), Phimeanakas. Zie ook weer wikipedia (Op deze link klikken voor meer info. ;)

Aan het eind van de middag nog een poging gedaan om de zonsondergang te zien, maar boven aangekomen bleek het toch helemaal betrokken te zijn (en helemaal vol te zitten met Chinezen / Japanners).

De volgende dag was de grote ronde aan de beurt (Preah Kahn, etcetc). Vandaag zou ook blijken hoe ontzettend veel verkopers er rondlopen in/rond de kleinere tempels. De hele dag krijg je te horen 'postcard, siiiir, 10 for 1 dollaaarrrr', 'want to buy book? 1 dollaaaar', 'cold drink, siirrrr, lunch siiirrrr, pineapple sirrrr only 50 cents siiirrrrr'. Na de 100e keer begint dat toch best irritant te worden. :P

Op de derde dag zijn we om 4:30 opgestaan om op tijd bij Angkor Wat te zijn om de zonsopgang te zien. Gelukkig was het niet bewolkt en alleen erg druk met mensen die een zonsopgang fotograferen met hun ipad. ;)
P1010773.jpgP1010752.jpgP1010747.jpgP1010721.jpgP1010787.jpgP1010768.jpgP1010764.jpgP1010717.jpgP1010701.jpgP1010690.jpgP1010686.jpgP1010684.jpgP1010676.jpgP1010673.jpgP1010672.jpgP1010660.jpgP1010643.jpgP1010642.jpgP1010638.jpgP1010637.jpgP1010636.jpgP1010623.jpgP1010620.jpgP1010614.jpgP1010599.jpgP1010590.jpgP1010588.jpgP1010586.jpgP1010583.jpgP1010575.jpgP1010571.jpgP1010570.jpgP1010569.jpgP1010565.jpgP1010561.jpgP1010559.jpgP1010556.jpgIMG_20130202_104522.jpgIMG_20130202_102909.jpgIMG_20130202_102424.jpgIMG_20130202_102403.jpgIMG_20130202_102315.jpgIMG_20130202_101800.jpgIMG_20130202_100601.jpgIMG_20130202_100507.jpg

Volgende bericht gaat over verlaten stranden en duiken!

Geplaatst door wvdveer 3:56 Gearchiveerd in Cambodja Reacties (8)

Pai

en de 762 bochten er naar toe.

sunny 30 °C
Bekijk 2013-2014 op wvdveer's reiskaart.

Met 12 mensen in een busje van Chiang Mai naar Pai. Van te voren kreeg ik al van mensen te horen dat de weg een uitdaging kan zijn. Aangezien er zo'n 762 bochten in de laatste 60km zijn waren deze waarschuwingen niet overdreven. Ook al heb ik zo'n 20 jaar geen last meer gehad van misselijkheid in de auto moest ik tijdens deze rit toch wel een paar keer extra slikken. Onderweg bleek dat ik niet de enige was; minimaal één busje stond in de kant stil terwijl er iemand op z'n knieën naast zat met een zakje in z'n handen.

Na een rit van +/- 3 uur had ik gelukkig weer vaste grond onder m'n voeten en stond ik in het centrum van Pai. Het eerste wat me opviel was het gebrek aan tuktuk- en taxichauffeurs die, normaal gesproken, nieuw gearriveerde toeristen zo ongeveer bespringen. Gedurende mijn verblijf in Pai zou echter blijken dat er bijna helemaal geen tuktuk's of taxi's rondrijden en bijna alles lopend, fietsend of op de scooter gedaan wordt. Pai is namelijk een klein (toeristen)dorpje wat voornamelijk leeft van het toerisme. De hoofdstraten staan vol met restaurantjes / barretjes waar de meest uiteenlopende gerechten besteld kunnen worden. Voor de mensen die hier ooit heen gaan; Ga vooral ontbijten bij 'Big's Little Café' en eet eens een curry in de 'Curry Shack'! 's Avonds wordt de hoofdstraat gevuld met marktkraampjes waar voornamelijk souvenirs en eten verkocht worden. Vooral de 'roti pancakes' zijn aan te raden, te verkrijgen met de meest bizarre vullingen (peanutbutter, nutella, cinnamon bijvoorbeeld) die verrassend goed smaken!

IMG_20130126_211235.jpg
P1260433.jpg
P1260440.jpg
P1260442.jpg

Na een paar dagen in het geboekte hostel te hebben geslapen bleek dat je voor dezelfde prijs een eigen bungalow in het centrum van Pai kon krijgen. Na dit gezien te hebben was de keuze snel gemaakt en had ik voor 5 euro per nacht mijn eigen bungalow! Dit guesthouse was ook het 'eindstation' van de groep die in Chiang Mai is ontstaan. Het grootste deel is vanuit Pai doorgegaan naar Laos, terwijl anderen naar het zuiden zijn vertrokken of bijna weer naar huis gaan. Het waren een hoop gezellige etentjes, ontbijtjes en relaxte uurtjes!

IMG_20130122_141925.jpg
P1270445.jpg

De eerste avond sprak ik iemand die net begonnen was met een week Muay Thai training en hier erg enthousiast over was. Uiteindelijk besloot ik om wat langer in Pai te blijven en een week Muay Thai te gaan doen. Er wordt twee keer per dag getrained; van 8:00 - 10:00 en 15:00 tot 17:00. De volgende ochtend stond ik dus om 8 uur in de 'gym', klaar om een dag af te zien. De training begint met een tijdje touwtje springen (wonderbaarlijk hoe snel je beter wordt als je het een tijdje moet doen :P) en rekoefeningen. Daarna wordt er uitleg gegeven over de verschillende technieken (houding, stoten, schoppen, knieen, ellebogen etc) waarna het tijd is om deze geleerde technieken te oefenen met één van de Thai (Bee - Eigenaar / Kampioen Muay Thai, Tree, Charlie, Eé , Turbo). Allemaal hebben ze op hoog niveau Muay Thai beoefend en lijkt het allemaal zo makkelijk als ze het voordoen..

P1280448.jpg
P1280451.jpg

Na een kwartier afzien (afgewisseld met pushups / situps) heb je over het algemeen wat tijd om zelf even op een stootzak te oefenen. In de loop van de ochtend moet er dan ook nog wat aan de conditie / schenen gedaan worden en moet er 50x met links en 50x met rechts bodykicks uitgevoerd worden op de stootzakken. Waarna er als 'cooling down' situps / side situps / crunches / planks / legraises gedaan moeten worden. Nu zijn deze oefeningen op zich niet zo zwaar, maar iedereen moet één voor één tot 10 tellen. Over het algemeen zijn er 20 mensen tijdens een training dus moeten er zo'n 200 situps, 400 side situps, 200 crunches, 200 seconden planks etc gedaan worden.. Tijdens deze oefeningen loopt er ook een Thai rond met een klein stokje om aan te geven of je het goed doet of niet. Tenzij ze in een lollige bui zijn en iedereen maar tikjes gaan geven, stelletje grapjassen. :P

P1280453.jpg

Op de 3e dag bleek dat m'n linkervoet het niet echt eens was met de inzet op de stootzakken en besloot om op te zwellen. De dagen daarna heb ik met links eigenlijk weinig kunnen doen en heb ik ook een aantal ochtendtrainingen overgeslagen omdat ook mijn rechtervoet moeilijk begon te doen.

Op maandagochtend nog één training gedaan waarna het weer tijd was om terug te gaan naar Chiang Mai. Deze rit was niet veel beter, helemaal niet toen de chauffeur besloot om met z'n busje een BMW bij te houden in de bochten. :P Binnen 3 uur waren we gelukkig weer terug in Chiang Mai waar ik direct mijn treinticket naar Bangkok heb geboekt. Helaas waren er geen bedden meer beschikbaar, en ook geen airco. Dat wordt dus 13 uur in een 'reclinable chair' met daar achteraan (na +/- 3 uur wachten in Bangkok) een treinrit van +/- 5 uur naar de grens met Cambodja. Gelukkig had ik eerst nog 2 nachten door te brengen in Chiang Mai!

In Aoi Garden weer bijgepraat met Hannah die een paar dagen geleden vanuit Pai naar Chiang Mai was vertrokken om vrienden te ontmoeten. Daar ook twee Amerikanen ontmoet die van plan zijn om op de fiets via Laos naar Cambodja te gaan en hun laatste voorbereidingen aan het treffen waren. Het is wel een erg gaaf idee, alleen iedereen die ik spreek over een dergelijke onderneming maakt zich voornamelijk zorgen over alle honden die hier rondlopen (zwerf en 'huis'honden). Bij een gemiddeld fietstochtje heb je vaak wel een paar honden op je pad die niet altijd even vriendelijke zijn, laat staan de gemiddelde hond die je op het platteland tegenkomt..

Na 2 avonden gezellig eten / drinken (zie video voor filmpje van ijs!) en een dag tempels bezoeken is het bijna weer tijd om richting het station te vertrekken.

P1290490.jpgP1290483.jpgP1290479.jpgP1290478.jpgP1290476.jpgP1290473.jpgP1290472.jpgP1290471.jpgP1290468.jpgP1290465.jpgP1290464.jpgP1290460.jpgP1290459.jpg

Ik zal het noorden van Thailand missen, maar het volgende bericht zal vanuit Cambodja geplaatst gaan worden!

Geplaatst door wvdveer 23:09 Gearchiveerd in Thailand Reacties (4)

(Berichten 1 - 5 uit 8) Pagina [1] 2 »